Trudności z gryzieniem nie oceniamy wyłącznie po kształcie protezy.
- „Mimo protezy nie mogę dobrze gryźć”
- „Przy gryzieniu boli i obawiam się, że proteza wypadnie”
- „Protezę wykonywano już kilka razy od nowa, a wciąż nie pasuje”
- „Czy z protezą całkowitą da się jeszcze normalnie gryźć?”
Ta strona jest przeznaczona dla osób z takimi problemami oraz dla ich bliskich.
Nawet jeśli trudności z gryzieniem wydają się podobne,
stan pozostałych zębów, błona śluzowa podtrzymująca protezę, stopień zaniku kości i ruchy żuchwy są u każdego inne.
W Yoshimi Dental Clinic sprawdzamy także dotychczasowy przebieg leczenia i ustalamy plan leczenia protetycznego na podstawie stanu całej jamy ustnej.
Najważniejsza jest dla nas zasada:
„Najpierw mierzymy. Potem projektujemy protezę dopasowaną do ruchów żuchwy i do tkanek, które ją podtrzymują”.
Wyniki badań budowy kostnej i ruchów żuchwy przekładamy na położenie zębów sztucznych, zgryz i konstrukcję protezy.
Jak wykonujemy protezy
- ①
Pomiar
Badamy budowę kostną, ruchy żuchwy, pozostałe zęby i stan błony śluzowej.
Pytamy też, jak doszło do utraty zębów i jakie problemy sprawia obecna proteza.
- ②
Projekt
Na podstawie wyników badań ustalamy wzajemne położenie szczęki i żuchwy oraz zgryz.
Jednocześnie rozważamy, w jaki sposób siły mają być przenoszone na zęby i błonę śluzową, które podtrzymują protezę.
- ③
Wykonanie
Na modelu ustawiamy zęby sztuczne i kształtujemy szkielet protezy oraz część odtwarzającą dziąsła.
Dyrektor kliniki, sprawdzając wyniki badań, uczestniczy w projektowaniu, wykonaniu i dopasowaniu.
- ④
Sprawdzenie
Na protezie tymczasowej sprawdzamy funkcję i wygląd, a następnie planujemy protezę ostateczną.
Po oddaniu protezy również kontrolujemy jej stan i w razie potrzeby ją korygujemy.
- ⑤
Obserwacja
Także po wykonaniu protezy kontynuujemy korekty, naprawy i kontrole.
Ważny jest dla nas zarówno stan w dniu oddania protezy, jak i jej stan po dłuższym użytkowaniu.
Czy dotyczą Państwa takie problemy?
- Proteza przeszkadza albo niepokoi Państwa jej wygląd
- Podczas noszenia protezy odczuwają Państwo dyskomfort także w okolicy szczęki
- Od założenia protezy całkowitej nie wiedzą Państwo, jak właściwie gryźć
Takie problemy oceniamy w powiązaniu z obecnym stanem jamy ustnej i dotychczasowym leczeniem.
Występowanie objawów nie oznacza, że ich przyczyną musi być zgryz.
Najpierw wykonujemy badania i sprawdzamy, czy problem dotyczy zębów, błony śluzowej, budowy kostnej czy ruchów żuchwy – dopiero potem rozważamy metodę leczenia.
Dlaczego także przy protezach badamy tak szczegółowo?
Nawet bez zębów żuchwa się porusza
Także u osób z protezami całkowitymi stawy skroniowo-żuchwowe pracują.
Brak zębów nie oznacza, że nie trzeba badać ruchów żuchwy.
Również przy wykonywaniu protez całkowitych planujemy zgryz na podstawie danych o budowie kostnej i stawach skroniowo-żuchwowych.
Leczenie ortodontyczne, leczenie zaburzeń skroniowo-żuchwowych i wykonywanie protez różnią się stosowanymi aparatami i tym, co wykonujemy.
Wspólna jest jednak podstawa diagnostyki: badamy budowę kostną i ruchy żuchwy, a zgryz planujemy na podstawie wyników badań.
W przypadku protez uwzględniamy ponadto właściwości błony śluzowej i to, jak proteza osiada pod naciskiem.
Sprawdzamy też, jak doszło do utraty zębów
Przed wykonaniem protezy badamy przyczyny utraty zębów.
Uważamy, że ważne jest sprawdzenie kilku czynników – nie tylko higieny, lecz także m.in. siły nacisku podczas gryzienia i stanu przyzębia.
Jeśli pozostałe zęby wymagają leczenia, uwzględniamy je w planie leczenia.
Nie ustalamy wyłącznie kształtu protezy – do jej wykonania przechodzimy po sprawdzeniu stanu tkanek, które będą ją podtrzymywać.
Pomiar ruchów żuchwy
Cadiax
To urządzenie, które w trzech wymiarach rejestruje, jak poruszają się lewy i prawy staw skroniowo-żuchwowy podczas otwierania i zamykania ust.
Ruchy, których nie da się ocenić na oko, sprawdzamy w postaci wartości liczbowych.
Wykorzystujemy te informacje przy planowaniu zgryzu protezy.
Cadiax rejestruje ruchy stawów skroniowo-żuchwowych w stanie rozluźnienia (bez napięcia mięśni).
Jednak siła działająca na dziąsła (błonę śluzową) przy swobodnym zagryzieniu jest zupełnie inna niż przy mocnym zaciśnięciu zębów.
Dlatego uważamy, że do wykonania protezy potrzebne są zapisy obu stanów: rozluźnienia i napięcia.
Badanie budowy kostnej
Boczne zdjęcie cefalometryczne
Na rentgenowskim zdjęciu głowy wykonanym z boku sprawdzamy m.in. wzajemne położenie szczęki i żuchwy, wysokość twarzy oraz położenie żuchwy w kierunku przednio-tylnym.
Nie oglądamy wyłącznie miejsc, w których były zęby – stan jamy ustnej oceniamy, zaczynając od kości, które stanowią jej podstawę.
Przy protezach wykorzystujemy te informacje do ustalenia odległości między szczęką a żuchwą oraz nachylenia płaszczyzny, na której ustawia się zęby sztuczne.
W terminologii specjalistycznej wysokość między szczęką a żuchwą przy zwarciu zębów nazywa się „wymiarem pionowym zwarcia”, a płaszczyznę łączącą powierzchnie żujące zębów – „płaszczyzną okluzyjną”.
Rejestracja ruchów żuchwy pod napięciem
Rejestracja łuku gotyckiego (metoda wewnątrzustna)
Ruchów stawów skroniowo-żuchwowych w stanie napięcia nie da się zarejestrować za pomocą Cadiax.
Dlatego ruchy stawów przy sile zbliżonej do maksymalnej siły mięśni rejestrujemy metodą wewnątrzustnej rejestracji łuku gotyckiego.
Protezę projektujemy, łącząc zarejestrowane w ten sposób dane o stawach skroniowo-żuchwowych w stanie rozluźnienia i napięcia z danymi o błonie śluzowej.
Odtworzenie zmierzonych danych na modelach
Artykulator Girrbach Reference SL
Artykulator to urządzenie, w którym umieszcza się modele górnej i dolnej części jamy ustnej, aby odtworzyć położenie i ruchy żuchwy.
Wprowadzamy do niego własne dane pacjenta zmierzone podczas badań i sprawdzamy zgryz także na modelach.
Na podstawie analizy budowy kostnej i zapisu ruchów żuchwy ustalamy położenie zębów sztucznych i nachylenie powierzchni żujących.
Ten etap łączy zmierzone dane z kształtem wykonywanej protezy.
Badanie stanu pozostałych zębów
U osób, które mają jeszcze własne zęby, sprawdzamy także ich położenie, nachylenie i kontakty.
Model dzielony to model łuku zębowego rozdzielony na pojedyncze zęby, który pozwala ocenić każdy ząb z osobna.
Badania dobieramy do stanu jamy ustnej.
Nie wykonujemy wszystkich badań jednakowo przy protezach całkowitych i częściowych.
Wyjaśniamy, które badania są potrzebne i co za ich pomocą sprawdzamy.
Wyniki badań przekładamy na kształt protezy
Dyrektor kliniki uczestniczy w projektowaniu i wykonaniu w pracowni protetycznej w klinice
Obok gabinetu zabiegowego znajduje się pracownia protetyczna.
Dyrektor kliniki uczestniczy w projektowaniu, wykonaniu i dopasowaniu protez na podstawie wyników badań.
Dlaczego w klinice?
Ponieważ chcemy, aby informacje o ruchach żuchwy, budowie kostnej oraz stanie zębów i błony śluzowej znalazły odzwierciedlenie w kształcie protezy.
To, co ustalamy podczas badania, łączymy z tym, co robimy przy wykonaniu protezy.
Zdjęcia: etapy wykonania
Szkielet protezy projektujemy z myślą o przenoszeniu sił
Szkielet to część, która stanowi konstrukcję nośną protezy.
Nawet przy tym samym materiale podatność na uginanie się zmienia się wraz z kształtem przekroju.
Płaska płytka i pogrubiony przekrój półokrągły zachowują się inaczej pod obciążeniem.
Oddzielnie projektujemy części, które muszą być sztywne, aby podtrzymywać całość, i części, których ruch planujemy tak, aby rozpraszały siły.
Nie chodzi wyłącznie o wytrzymałość – rozważamy, jak proteza porusza się przy gryzieniu i gdzie przenoszą się siły.

Podstawą projektowania jest koncepcja projektowania protez, którą opracował prof. Rudolf Slavicek z Uniwersytetu Wiedeńskiego.
To koncepcja oparta na analizie metodą elementów skończonych.
Metoda elementów skończonych polega na podzieleniu kształtu na drobne części i obliczeniu odkształceń oraz rozkładu sił pod obciążeniem.
Ważne jest dla nas przy tym uwzględnienie obciążenia zębów i tkanek, które podtrzymują protezę.
Na podstawie tej koncepcji dobieramy szkielet do stanu zębów i błony śluzowej danej osoby.
Zdjęcia: szkielety metalowe
Uwzględniamy różnicę w ruchomości zębów i błony śluzowej
Protezę częściową podtrzymują pozostałe zęby oraz błona śluzowa w miejscach bezzębnych.
Pod wpływem siły gryzienia te dwa podparcia nie przemieszczają się w takim samym stopniu.
Tę różnicę również uwzględniamy przy projektowaniu protezy.
Zęby podtrzymujące protezę nazywa się „zębami oporowymi”.
Biorąc pod uwagę siły, które unoszą, przechylają i wciskają te zęby, szukamy konstrukcji, która w miarę możliwości ograniczy ich obciążenie.
Attachment (element precyzyjny) to element łączący protezę z częścią, która ją podtrzymuje.
Stosujemy go, aby dostosować sposób przenoszenia sił do ruchomości zębów oporowych i błony śluzowej.
Wybór konstrukcji zależy od stanu jamy ustnej.
Zdjęcia: attachmenty
Kierunek zakładania i zdejmowania ustalamy już podczas wykonania
Protezę pacjent zakłada i zdejmuje samodzielnie.
Uwzględniamy kierunek wkładania i wyjmowania protezy oraz odczucia podczas tych czynności.
Przy wykonaniu korzystamy z frezarki, za pomocą której ustawiamy równoległość elementów.
Kształt dopracowujemy z myślą zarówno o pracy protezy przy gryzieniu, jak i o codziennym zakładaniu i zdejmowaniu.
Materiał i konstrukcję dobieramy łącznie
Wykonujemy protezy ze stopu złota z platyną (platinum-gold) oraz szkielety łączące stop złota z platyną ze stopem kobaltowo-chromowym.
Metody leczenia nie wybieramy na podstawie samej nazwy materiału – bierzemy pod uwagę również potrzebny kształt i sposób przenoszenia sił.
Na przykład w łuku podjęzykowym (lingual bar) – elemencie łączącym lewą i prawą stronę dolnej protezy – wykonywaliśmy już konstrukcje z pustym wnętrzem.
Aby uzyskać potrzebną sztywność, rozważamy zarówno materiał, jak i kształt przekroju.


Położenie zębów sztucznych ustalamy na podstawie budowy kostnej i ruchów żuchwy
Rozmieszczanie zębów sztucznych nazywa się „ustawianiem zębów”.
Położenie zębów sztucznych i nachylenie ich powierzchni żujących ustalamy na podstawie analizy budowy kostnej i zapisu ruchów żuchwy.
Ustawienie zębów również jest u każdego inne.
Sprawdzając relację z budową kostną, bierzemy pod uwagę zarówno funkcję, jak i wygląd.
Kształt i kolor zębów oraz dziąseł dopasowujemy w porozumieniu z pacjentem.
W części odtwarzającej dziąsła kształtujemy nie tylko kolor, lecz także drobną fakturę powierzchni.
Ustawienie zębów sztucznych łączymy z modelowaniem dziąseł i wykańczamy protezę z myślą o tym, że będzie noszona w jamie ustnej.
Zdjęcia: ustawienie zębów sztucznych i modelowanie dziąseł
Proteza tymczasowa służy do sprawdzenia funkcji
Proteza tymczasowa to etap przygotowawczy przed zaplanowaniem protezy ostatecznej.
Stosujemy ją, aby sprawdzić zgryz, funkcję i wygląd.
Nie wykonujemy jej „byle jak, bo to tylko tymczasowa” – przy jej wykonaniu bierzemy pod uwagę funkcje, których będzie wymagać proteza ostateczna.
O tym, co przeszkadza podczas używania, prosimy powiedzieć przy korekcie protezy.
Protezę ostateczną planujemy na podstawie tego, co sprawdziliśmy na protezie tymczasowej.
To, w jakim stopniu można przywrócić funkcję, oraz odczucia podczas używania protezy zależą od osoby.
Precyzyjne prace i naprawy również wykonujemy w klinice
Do łączenia metalu z metalem używamy spawarki laserowej dużej mocy.
Przy spawaniu laserowym w atmosferze argonu drut z wysokiej czystości stopu złota z platyną (platinum-gold) stapia się w jedną całość z łączonym metalem (materiałem rodzimym).
Łączenie w atmosferze argonu ogranicza powstawanie warstwy tlenków w miejscu połączenia oraz przedostawanie się zanieczyszczeń.
Wykonane prace sprawdzamy pod mikroskopem w powiększeniu.
Dzięki temu możemy nie tylko wykonywać protezy, lecz także naprawiać je po okresie użytkowania.
O możliwym zakresie naprawy decydujemy po sprawdzeniu stanu protezy i jamy ustnej.
Zdjęcia: spawanie laserowe
Protezy całkowite i częściowe – nasze podejście
Przy protezach całkowitych sprawdzamy także stan błony śluzowej
Przy protezie całkowitej oceniamy właściwości błony śluzowej, która podtrzymuje protezę, oraz stopień zaniku kości.
Podłoże z kości i błony śluzowej, które wcześniej podtrzymywało zęby, to tzw. bezzębny wyrostek zębodołowy.
Bierzemy pod uwagę nie tylko jego kształt, lecz także rozkład nacisku podczas gryzienia.
Kształt błony śluzowej w stanie rozluźnienia różni się od jej kształtu pod naciskiem.
Dążymy do tego, aby proteza odzwierciedlała kształt błony śluzowej w stanie rozluźnienia, pod naciskiem, a także w stanach pośrednich.
Zgryz planujemy na podstawie informacji o ruchach żuchwy i budowie kostnej, a w projekcie uwzględniamy też różnice w grubości błony śluzowej i w jej uginaniu się pod naciskiem.
Również u osób ze znacznym zanikiem kości najpierw badamy stan jamy ustnej i rozważamy możliwe sposoby leczenia.
Zdjęcia: protezy całkowite
Przy protezach częściowych bierzemy pod uwagę siły działające na pozostałe zęby
Proteza częściowa ma uzupełnić braki zębowe, a jednocześnie trzeba uwzględnić siły działające na pozostałe zęby.
Kształt szkieletu i attachmentów dobieramy tak, aby siły nie skupiały się na zębach oporowych.
Jeśli po wykonaniu protezy stan zębów się zmieni, możemy rozważyć naprawę lub dodanie zębów sztucznych.
Dlatego materiał i konstrukcję dobieramy także z myślą o przyszłych zmianach.
Nie każdą protezę da się naprawić w ten sam sposób – za każdym razem sprawdzamy jej stan.
Zdjęcia: protezy częściowe
Aby proteza służyła długo, kontrolujemy jej stan
Wykonanie protezy nie kończy leczenia.
Sprawdzamy stan protezy w trakcie użytkowania i w razie potrzeby ją korygujemy lub naprawiamy.
Obserwujemy, jak to, co zaplanowaliśmy przy wykonaniu, zmienia się w rzeczywistym użytkowaniu.
Myśląc o długofalowych efektach, przywiązujemy wagę do precyzyjnej rejestracji danych w stanie rozluźnienia i pod naciskiem oraz do ich precyzyjnego odwzorowania w protezie.
Kość podtrzymująca protezę może z czasem ulegać zanikowi.
Dlatego zwykle co kilka lat może być potrzebne podścielenie protezy.
Projektujemy protezę z uwzględnieniem tych zmian i kontrolujemy jej stan.
Dokumentujemy dalszy przebieg użytkowania wykonanych protez i wykorzystujemy te informacje, aby analizować projekt oraz metody wykonania i decydować o potrzebnych zmianach.
Zdjęcia: protezy częściowe wykonane w naszej klinice
Przebieg użytkowania protezy nie jest jednak u wszystkich taki sam.
Okres, przez jaki można używać protezy, oraz przebieg jej użytkowania zależą od osoby.
Wyjaśniamy również, że do czasu przyzwyczajenia się może występować dyskomfort, że mogą być potrzebne korekty i że po latach może być konieczne wykonanie nowej protezy.
Jak przebiega leczenie?
STEP 1Pierwsza konsultacja
Pytamy o obecne dolegliwości i dotychczasowe leczenie.
Sprawdzamy ruchy żuchwy, zgryz i stan zębów, a następnie wyjaśniamy, co można stwierdzić na tym etapie i jakie badania są potrzebne.
Pierwsza konsultacja trwa orientacyjnie od 30 minut do 1 godziny.
STEP 2Szczegółowe badania
Badamy budowę kostną, ruchy żuchwy oraz stan zębów i błony śluzowej.
Łącząc wyniki badań, oceniamy zgryz protezy i stan tkanek, które ją podtrzymują.
STEP 3Omówienie planu leczenia
Na podstawie badań i diagnozy przedstawiamy możliwe warianty leczenia wraz z kosztami, czasem trwania i liczbą wizyt.
Plan leczenia i kosztorys przekazujemy na piśmie.
Jeśli pozostałe zęby wymagają leczenia, omawiamy również jego zakres.
STEP 4Sprawdzenie na protezie tymczasowej
Na protezie tymczasowej sprawdzamy funkcję i wygląd.
Protezę ostateczną planujemy, oceniając, jak wykonana proteza zachowuje się w codziennym użyciu i co w niej przeszkadza.
STEP 5Wykonanie i oddanie protezy ostatecznej
Protezę ostateczną wykonujemy na podstawie wyników badań i tego, co sprawdziliśmy na protezie tymczasowej.
Po oddaniu protezy również kontrolujemy stan jamy ustnej i w razie potrzeby wprowadzamy korekty.
STEP 6Kontrola w trakcie użytkowania
Także później kontrolujemy stan protezy i jamy ustnej.
Jeśli nastąpią zmiany, rozważamy potrzebę korekty, naprawy lub wykonania nowej protezy.
Czas trwania leczenia
Leczenie protezą precyzyjną trwa
3–6 miesięcy
(czas orientacyjny)
Liczba wizyt
6–10
(orientacyjnie)
Czas trwania i liczba wizyt zależą od stanu jamy ustnej i potrzebnych zabiegów.
Po badaniach i diagnozie wyjaśniamy to na podstawie indywidualnego planu leczenia.
Ponieważ pozostałe zęby mogą wymagać leczenia, omawiamy je razem z wykonaniem protezy.
Kiedy nasze leczenie może nie być odpowiednie
Badamy m.in. budowę kostną i ruchy żuchwy, a protezę projektujemy na podstawie tych informacji.
Dlatego jeśli pacjent chce samego wykonania protezy bez badań albo przede wszystkim zależy mu na krótkim czasie leczenia i niewielkiej liczbie wizyt, możemy nie być w stanie spełnić tych oczekiwań.
Ponadto dostępne metody leczenia zależą od stopnia zaniku kości i stanu pozostałych zębów.
Po badaniach wyjaśniamy, co jest możliwe, a co trudne, i przedstawiamy plan leczenia.
Ryzyko i ważne informacje
Także przy protezie precyzyjnej do czasu przyzwyczajenia się może występować dyskomfort.
Po oddaniu protezy może być potrzebna jej korekta, a z czasem – wykonanie nowej.
Stan po leczeniu i zakres przywróconej funkcji zależą od osoby.
Na stan protezy mogą wpływać m.in. zmiany w jamie ustnej i w ogólnym stanie zdrowia oraz zużycie z upływem czasu.
Jeśli zauważą Państwo niepokojące zmiany, sprawdzimy stan protezy i rozważymy dalsze postępowanie.
Plan leczenia opracowujemy na podstawie wyników badań.
Jednak nie u wszystkich uzyskana w praktyce funkcja i komfort użytkowania będą odpowiadać zaplanowanemu celowi.
Wyjaśniamy przebieg leczenia i ważne kwestie, a leczenie prowadzimy, uzgadniając z pacjentem kolejne kroki.
Protezy precyzyjne to leczenie prywatne (nieobjęte ubezpieczeniem). Czas leczenia, liczba wizyt, koszty, główne ryzyko i skutki uboczne → Cennik
Technologie stosowane w tym leczeniu
Technologie, z których korzystamy przy badaniach, projektowaniu i wykonywaniu protez.
Pomiary
- Cadiax
- Wewnątrzustna rejestracja łuku gotyckiego
- Analiza cefalometryczna
- Model dzielony
- Pomiar płaszczyzny okluzyjnej
- Rejestracja błony śluzowej
Analiza i projekt
- Artykulator Girrbach Reference SL
- Ustawianie zębów sztucznych
- Projektowanie protez metodą elementów skończonych
Wykonanie
- Wax-up
- Odlewanie
- Frezowanie równoległe
- Attachmenty
- Spawanie laserowe
Aparaty stosowane w leczeniu
- Uzupełnienia i protezy tymczasowe
Wyposażenie
- Mikroskop stereoskopowy w pracowni protetycznej
Najczęstsze pytania
- Czy to, że proteza nie pasuje, wynika ze zgryzu?
Na podstawie samych objawów nie można stwierdzić, że przyczyną jest zgryz.
Sprawdzamy zęby, błonę śluzową, stopień zaniku kości, ruchy żuchwy i dotychczasowe leczenie.
Na tej podstawie ustalamy, co zbadać i co przyjąć za cel leczenia.
- Czy z protezą całkowitą będę w stanie gryźć?
Także przy protezie całkowitej możemy zmierzyć budowę kostną i ruchy żuchwy, a na tej podstawie zaprojektować zgryz.
Sprawdzamy również stan błony śluzowej i kości, które podtrzymują protezę.
Zakres, w jakim można przywrócić funkcję, zależy od osoby, dlatego możliwe warianty leczenia przedstawiamy na podstawie wyników badań.
- Dlaczego bada się szczękę, skoro nie mam zębów?
Nawet bez zębów stawy skroniowo-żuchwowe pracują.
Także u osób z protezami całkowitymi mogą występować objawy ze strony stawów skroniowo-żuchwowych.
Ruchy żuchwy i budowę kostną sprawdzamy po to, aby ustalić, gdzie ustawić zęby sztuczne i jaki zgryz zaplanować.
- Martwię się o obciążenie zębów, które podtrzymują protezę częściową.
Protezę projektujemy, biorąc pod uwagę, w jakim kierunku działają siły na zęby oporowe.
Kształt szkieletu i attachmentów dobieramy z uwzględnieniem różnicy w ruchomości zębów i błony śluzowej.
Sam projekt nie zapobiegnie wszystkim problemom, dlatego także po wykonaniu protezy kontrolujemy stan zębów i protezy.
- Czy proteza zmieni mój wygląd?
Kształt i kolor zębów oraz dziąseł dopasowujemy w porozumieniu z pacjentem.
Sprawdzamy też budowę kostną i zgryz, biorąc pod uwagę zarówno funkcję, jak i wygląd.
Na protezie tymczasowej sprawdzamy, co budzi zastrzeżenia, i dopiero potem planujemy protezę ostateczną.
- Obawiam się, czy poradzę sobie z protezą. Czy można to sprawdzić na protezie tymczasowej?
Na protezie tymczasowej sprawdzamy funkcję i wygląd.
O tym, co przeszkadza podczas używania, prosimy powiedzieć przy korekcie protezy.
Protezę tymczasową traktujemy jako etap sprawdzenia, a protezę ostateczną planujemy na podstawie zebranych informacji.
Najpierw poznać swój stan, a nie od razu leczyć
Nawet jeśli trudności z gryzieniem trwają od dawna albo proteza budzi Państwa obawy, nie trzeba od początku decydować o metodzie leczenia.
Pierwsza wizyta w naszej klinice zaczyna się od sprawdzenia obecnego stanu jamy ustnej i szczęki oraz wyjaśnienia, co można stwierdzić na tym etapie i jakie dalsze badania są potrzebne.
Ile zębów pozostało.
W jakim stanie są kość i błona śluzowa.
Jak porusza się żuchwa.
Łącząc te informacje, przedstawiamy warianty leczenia wraz z kosztami, czasem trwania i liczbą wizyt.
Decyzję o tym, czy podjąć leczenie, mogą Państwo podjąć po zapoznaniu się z wynikami badań i planem leczenia.
Zanim ustalimy kształt protezy, zależy nam na tym, aby najpierw poznać obecny stan.
Powiązane tematy
- Dokładna diagnostyka przed leczeniem (14 badań)
- Siły mechaniczne (siły działające na zęby)
- Zaburzenia skroniowo-żuchwowe i leczenie ortodontyczne, w miarę możliwości bez usuwania zębów
- O dyrektorze kliniki
- Działalność naukowa i publikacje
Konsultacje i kontakt
Gibakai Medical Corporation, Yoshimi Dental Clinic
Square 2, lokal 302 (3. piętro), 1-29-1 Tsukushino, Machida, Tokio 194-0001, Japonia
TEL 042-795-1359 FAX 042-795-1398
Dni przyjęć: pon., wt., czw., pt. 10:00–13:00 / 14:30–18:00
Pierwsza wizyta rozpoczyna się od pierwszej konsultacji obejmującej badanie i diagnozę (usługa prywatna, nieobjęta ubezpieczeniem; od 30 minut do 1 godziny). W jej ramach można też omówić diagnozę postawioną w innej placówce.
W pilnych przypadkach – np. gdy nie mogą Państwo gryźć lub objawy są silne – prosimy o kontakt telefoniczny (042-795-1359).



































